និមិត្តរូប​និយម​នៃ ប្រាសាទ​ហិណ្ឌូ និង ប្រាសាទ​ខ្មែរ


 

និមិត្តរូប​និយម​នៃ

ប្រាសាទ​ហិណ្ឌូ និង ប្រាសាទ​ខ្មែរ

សិល្បៈ​ខ្មែរ គឺ​ជា​សិល្បៈ​មួយ​ចម្រុះ ដែល​នៅ​ក្នុង​សិល្បៈ​នេះ គេ​អាច​មើល​ឃើញ​មាន​ឥទ្ធិពល​ជា​ច្រើន មក​ពី​ទិស​ខាង​លិច​ក៏​មាន មក​ពី​ទិស​ខាង​កើត​នៃ​ប្រទេស​ខ្មែរ​ក៏​មាន ។

គេ​គប្បី​ធ្វើ​ការ​កត់សម្គាល់​ថា អារ្យធម៌​ហិណ្ឌូ ដែល​មាន​ឥទ្ធិពល​មក​លើ​តំបន់​ផ្សេង ៗ នៃ​ចុង​បូព៌ា ច្រើន​មាន​ចរិត​ជា​សាសនា អក្សរសាស្ត្រ និង ភាសាសាស្ត្រ, ហើយ​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ឃើញ​ជា​ពិសេស​តែ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា, ប៉ុន្តែ អារ្យធម៌​នេះ​មាន​ប្រតិឃាត​តិច​តួច​ណាស់ ទៅ​លើ​ទ្រង់ទ្រាយ​ស្ថាបត្យកម្ម​នៃ​ប្រាសាទ ។

ឥទ្ធិពល​ហិណ្ឌូ ត្រូវ​បាន​គេ​ឃើញ​មាន នា​សម័យ​ដើម​នៃ​សិល្បៈ​ខ្មែរ នៅ​ក្នុង​ប្រាសាទ​ទាំងឡាយ​ជំនាន់​ដើម, ដែល​គេ​ច្រើន​ហៅ​ថា​សិល្បៈ​មុន​អង្គរ, ជា​សម័យ​កាល ដែល​ចាប់​ពី​សតវត្ស​ទី ៦ ដល់​សតវត្ស​ទី ៩ ហើយ​ដែល​មាន​មុន​សម័យ​កាល នៃ​ប្រាសាទ​អង្គរ ឬ​តាម​ការ​និយម​ជា​ទូទៅ, មាន​មុន​សម័យ​កាល ហៅ​ថា ក្លាស៊ិក (La période dite classique) ដែល​ចាប់​ផ្ដើម​ពី​សតវត្ស​ទី ៩ ដល់​សតវត្ស​ទី ១៣ ។ នៅ​សម័យ​ក្រោយ​នេះ, សិល្បៈ​ខ្មែរ​បាន​ក្លាយ​ទៅ​ជា​សោល្បៈ​របស់​ខ្លួន​ផង ហើយ​បាន​ផាត់​ចោល ឬ​យ៉ាង​ហោច​ណាស់ បាន​កែ​សម្រួល​ប្រធាន​ក្បាច់ (Las motifs) ឬ​ទ្រង់ទ្រាយ​ដែល​ទទួល​យក​មក​ពី​ឥណ្ឌា ។

ព្រោះ​ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា គេ​ពិបាក​រក​អោយ​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ស្ថាបត្យកម្ម​ទាំងអស់​របស់​ឥណ្ឌា នូវ​ប្រាសាទ​ណា​មួយ​ដែល​រំលឹក​អោយ​នឹក​ឃើញ​ប្រាសាទ​តាកែវ ឬ ប្រាសាទ​អង្គរវត្ត​ជា​តួយ៉ាង ។

ជនជាតិ​ខ្មែរ​បាន​បញ្ចូល​ថ្មី នូវ​ទ្រង់ទ្រាយ​ទាំងឡាយ ដែល​គេ​ពុំ​ដែល​ស្គាល់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ឥណ្ឌា, ឬ​ប្រសិន​បើ​គេ​ពុំ​បាន​ច្នៃ​ប្រឌិត​ទ្រង់ទ្រាយ​ទាំង​នោះ​ទេ, គេ​សុខ​ចិត្ត​ទទួល​យក​ទ្រង់ទ្រាយ​ទាំងឡាយ​របស់​ប្រទេស​នានា ក្រៅ​ពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌា​វិញ, ពីព្រោះ គេ​មិន​ត្រូវ​ភ្លច​ទេ​ថា ប្រទេស​កម្ពុជា​គឺ​ជា​កន្លែង​ឆ្លង​កាត់​ជា​ញឹក​ញយ​ណាស់ នា​ដើម​គ្រឹស្ត​សករាជ, បង្កើត​បាន​ទៅ​ជា​ទី​ជួបជុំ​សម្រាប់អ្នក​ដំណើរ, អ្នក​ជំនួញ, អ្នក​ធ្វើ​បូជនីយេស៍ ដែល​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​មក​ពី​ទិស​បស្ចិម ឆ្ពោះ​ទៅ​ប្រទេស​ចិន ឬ​ពី​ប្រទេស​ចិន​ឆ្ពោះ​ទៅ​បស្ចិម​ប្រទេស ។ គេ​ពុំ​ងឿង​ឆ្ងល់​អ្វី​ទេ​ថា ការ​នាំ​ចូល​ធាតុ​បរទេស​ក្រៅ​ពី​ឥណ្ឌា ត្រូវ​បាន​គេ​មើល​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​សិល្បៈ​ខ្មែរ ។ យើង​មាន​ភស្ដុតាង​អំពី​រឿង​នេះ នៅ​ក្នុង​ការ​រក​ឃើញ​ដ៏​គួរ​អោយ​ចាប់​អារម្មណ៍​របស់​លោក​ម៉ាល្លើរ៉េ (Malleret) ជា​សមាជិក​សាលា​បារាំងសែស​ចុង​បូព៌ា​ប្រទេស, នៅ​ក្នុង​តំបន់​មាត់​សមុទ្រ​អតីត​កម្ពុជា ត្រង់​កន្លែង​អុក – អែវ (Oc-Eo) (អូ កែវ ?) គឺ​ជា​ទី​កន្លែង​ក្រុង​ចាស់, ប្រហែល​ជា​របស់​ព្រះ​រាជាណាចក្រ​ហ្វូណន ហើយ​ក្រោយ​មក​ជា​ព្រះ​រាជាណាចក្រ​កម្ពុជា នា​សតវត្ស​ទី ៦ ។

យុទ្ធនាការ​ជីក​កកាយ​ធ្វើ​នៅ​កន្លែង​នោះ ដោយ​លោក​ម៉ាល្លើរ៉េ ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៤៤ បាន​រក​ឃើញ​វត្ថុ​ជា​ចំនួន​ច្រើន មាន​អាគតដ្ឋាន​ផ្សេង ៗ ពី​គ្នា​ណាស់, មាន​ខ្លះ​មាន​ដើម​កំណើត​រ៉ូម៉ាំង ដែល​នេះ​ជា​ការ​បញ្ជាក់​បន្លែម​នូវ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​នៅ​ខាង​ដើម ។

ត្រឡប់​មក​និយាយ​ពី​ស្ថាបត្យកម្ម​ខ្មែរ​វិញ គេ​អាច​អះអាង​ថា អ្នក​កសាង​ប្រទេស​កម្ពុជា, ទន្ទឹម​នឹង​កសាង​ប្រាសាទ​ទាំងឡាយ​ថ្វាយ​ព្រះ​អាទិទេព​ហិណ្ឌូ, គេ​ក៏​បាន​កែ​សម្រួល​សមាសភាព, ប្ច្េកទេស និង ការ​បកស្រាយ​អត្ថបទ​ពិសិដ្ឋ ឬ​សិល្បសាស្ត្រ ដែល​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ឥណ្ឌា ចាប់​បង្ខំ​អោយ​អនុវត្ត​តាម​ក្បួន​ច្បាប់​ជា​ដាច់ខាត ដែល​អ្នក​ទាំងឡាយ​ណា​ក៏​ដោយ សាងសង់​ប្រាសាទ​សាសនា ត្រូវ​តែ​គោរព​តាម​ក្បួន​ចបាប់​នោះ ។

ម្យ៉ាង​ទៀត, វា​ពុំ​មាន​អ្វី​ធ្វើ​ជា​ភស្ដុតាង​អ្វី​បញ្ជាក់​ទ ហើយ​ចំពោះ​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ផ្ទាល់, ខ្ញុំ​ក៏​មាន​សេចក្ដី​សង្ស័យ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ដែរ​ថា តើ​មាន​ស្ថាបត្យករ ឬ​ជាង​មក​ពី​ឥណ្ឌា បាន​មក​ធញវើ​ការ​នៅ​លើ​ទឹកដី​កម្ពុជា ហើយ​ចូល​រួម​កសាង​ប្រាសាទ​ដែរ​ឬ​ទេ ។

ដោយ​វិភាគ​ស្ថាបត្យកម្ម​ខ្មែរ​យ៉ាង​ល្អិតល្អន់​ទៅ, បើ​ខ្ញុំ​ហ៊ាន​ប្រើ​ពាក្យ​នេះ, គេ​បាន​រក​ឃើញ​ប្រធាន​ក្បាច់ រូបមន្ត​ទាំងឡាយ​ដូច​ខ្ញុំ​បាន​និយាយ, ដែល​គេ​ពុំ​ដែល​ស្គាល់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ឥណ្ឌា ហើយ​ដែល​មាន​ភាព​ដូច​គ្នា​យ៉ាង​សុទ្ធសាធ​នឹង​ប្រធាន​ក្បាច់ រូបមន្ត​ទាំងឡាយ ដែល​គេ​ឃើញ​មាន​នៅ​អាស៊ីមីន័រ, នៅ​ប្រទេស​ម៉េសូបូតាមី ហើយ​ថែម​ទាំង​មាន​នៅ​ក្នុង​សិល្បៈ​ក្រិក – រ៉ូម៉ាំង ទៀត​ផង ។ ខ្ញុំ​គ្រាន់​តែ​លើក​យក​ឧទាហរណ៍ ដ៏​ល្បីល្បាញ​នៃ​ក្បាច់​ក្បាល​សសរ​ក្លាស៊ីក​ខ្មែរ ដែល​មាន​គំនូស​កាត់ (Profil) ដូច​គ្នា​សុទ្ធសាធ ទៅ​នឹង​គំនូស និង​សិល្បៈ​ក្រិក ដូច​ដែល​គេ​អាច​មើល​ឃើញ​នៅ​កូលីហ្ស៊េ (Colisée) ទីក្រុង​រ៉ូម ។

ប្រអាន​ក្បាច់ ស្ដីពី​សត្វ​ចតុប្បាទ​ដាក់​ប្រជល់​មុខ​គ្នា​លើ​ផ្ទាំង​ចម្លាក់​ច្រក​ទ្វារ​បង្អួច​ប្រាសាទ​បាយ័ន ឬ​ប្រាសាទ​អង្គរវត្ត រំលឹក​អោយ​ឃើញ​ប្រធាន​ក្បាច់​ដូច​គ្នា​នឹង​សាស្សានីដ (sasanite), 1 ប្រហែល​ជា​សាស្សានីដ​ខ្លួន​ឯង ត្រូវ​បាន​ចម្លង​ពី​សិល្បៈ​អេហ្ស៊េ (L’ art égéen)

ចុចដើម្បីអានអត្ថបទបន្ដទៀត…

25 Of The Most Dangerous And Unusual Journeys To School In The World


To the delight (or dismay) of millions, the school season is beginning in many countries throughout the world. But it’s important not to forget that, in some parts of the world, school can be a hard-won luxury. Many children throughout the world have to take the most incredible and unimaginable routes in order to receive the education that some of us may take for granted. This list we collected will show you just how determined some children can be when it comes to getting an education.

According to UNESCO, progress in connecting children to schools has slowed down over the past five years. Areas that lack suitable school routes can often flood, making it even harder for kids to commute. Dangerous paths are one of the main reasons why many children decide to quit school.

The solution might seem easy: build roads and bridges, buy buses and hire a driver. However, the lack of funds and recurring natural disasters in many countries make it difficult to provide children with the solutions they so desperately need.

(h/t: amusingplanet)

5-Hour Journey Into The Mountains On A 1ft Wide Path To Probably The Most Remote School In The World, Gulu, China

Image credits: Sipa Press

Read the rest of this entry

អនុមោទនា​ បុណ្យ​កាន់បិណ្ឌ


ថ្ងៃនេះគឺជាថ្ងៃទី ០១ រោច ខែ ភទ្របទ  ពស ២៥៥៨ ត្រូវនឹងថ្ងៃអង្គារ ទី ០៩ ខែ កញ្ញា​ ឆ្នាំ ២០១៤ ជាថ្ងៃកាន់បិណ្ឌទី ០១ពិតជាកាលវេលាដ៏មាអត្ថន័យសម្រាប់ពុទ្ធសាសនិកជនទូទាំងប្រទេស យកឱកាសនេះឧទ្ទិសកុសលជូនដល់ញាតិសន្ដាន និង បុព្វការីជន ។  

សង្ឃឹម​ថា​ព្រឹក​នេះ​ អ្នកភូមិវ៉ើតប្រេស​នឹង​បាន​ទៅវត្ត​គ្រប់ៗគ្នា !!!  ដើម្បី​អបអរ​សាទរ​ និង​ អនុមោទនា​ បុណ្យ​កាន់បិណ្ឌ​ និង​ ភ្ជុំបិណ្ឌ  ។

ខាង​ក្រោម​នេះ​ជា​អត្ថបទ​កំណាព្យ​ចាស់​ តែ​សូម​រំឭកឡើងវិញ​សម្រាប់​ឱកាសនេះ​

Ben

របៀប​ទស្សន៍ទាយ​ទឹក​ភ្លៀង


របៀប​ទស្សន៍ទាយ​ទឹក​ភ្លៀង

ដោយ​ផ្សារ​ភ្ជាប់​ជីវិត​ទៅ​នឹង​ការងារ​កសិកម្ម ដាំដុះ ប្រជា​កសិករ​ខ្មែរ​ត្រូវ​ការ​ទឹក​ភ្លៀង​ជា​ចាំបាច់​បំផុត ។ ដូច្នេះ ដើម្បី​តម្រូវ​កិច្ចការ​ភ្ជួរ​រាស់ សាប​ព្រោះ ដក ស្ទូង អោយ​ស៊ី​ចង្វាក់​គ្នា​នឹង​របប​ទឹក​ភ្លៀង កសិករ​ខ្មែរ​បុរាណ មាន​ចំណេះ​ដឹង នឹង​មាន​បទ​ពិសោធន៍​ខ្លះ ៗ ក្នុង​ការ​ទស្សន៍ទាយ ឬ​ក៏​អាច​ដឹង​ទុក​ជា​មុន​អំពី​របប​ទឹក​ភ្លៀង​ក្នុង​រដូវ​នេះ ក៏​ដូចជា​រដូវ​ក្រោយ ។ វា​ពិត​ណាស់​ហើយ​ថា ការ​ទស្សន៍ទាយ​តាម​បែប​ពិសោធ​និយម (emporique) នេះ មិន​អាច​ត្រឹមត្រូវ​បាន ១០០ % ទេ ទោះបី​ផ្នែក​ឧតុនិយម ដែល​មាន​របៀប​ព្យាករណ៍ តាម​បែប​វិទ្យាសាស្ត្រ ក៏​ទស្សន៍ទាយ​ធាតុ​អាកាស​នៅ​ខុស​ឆ្គង​ខ្លះ ៗ ដែរ ។ ដូច្នេះ ទោះ​ជា​ត្រឹមត្រូវ​ត្រឹម​កំរិត​ណា ឬ មិន​ត្រឹមត្រូវ​ក៏​ដោយ ក៏​យើង​សូម​លើក​យក​របៀប​ទស្សន៍ទាយ​ទឹក​ភ្លៀង​នេះ មក​ជំរាប​ជូន​ជន្មានុជន​ជំនាន់​ក្រោយ ដើម្បី​បាន​ជា​ពន្លឹក​ក្នុង​ការ​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​អំពី​ជំនឿ ប្រពៃណី ទំនៀម​ទម្លាប់​ខ្មែរ​យើង​ពី​បុរាណ​ផង ។

I. ទស្សន៍ទាយ​ភ្លៀង​តិច – ច្រើន

/- របៀប​ទស្សន៍ទាយ​ដោយ​មើល​ជើង​មេឃ :

នៅ​ពេល​ព្រលឹម​ស្រាង ៗ នា​ទិស​ខាង​កើត​ជាប់​នឹង​ជើង​មេឃ បើ​កាល​ណា គេ​ឃើញ​មាន​ពពក​ខ្មៅ 1 ជា​ជួរ លាត​សន្ធឹង​យ៉ាង​វែង ស្រប​នឹង​បន្ទាត់​ជើង​មេឃ ឬ​ឃើញ​ដុំ​ពពក​ខ្មៅ​ជា​ផ្ទាំង​ធំ នោះ​ជា​សញ្ញា​ថា ថ្ងៃ​នេះ​នឹង​មាន​ភ្លៀង​ធំ ពិសេស​ពេល​រសៀល ។

/- របៀប​ទស្សន៍ទាយ​តាម​កំដៅ​ធាតុ​អាកាស :

ចាប់​ពី​ពេល​ថ្ងៃ​ពេញ​ពន្លឺ រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ជ្រៀលជ្រេ ប្រសិន​បើ​ធាតុ​អាកាស​ក្ដៅ​ខ្លាំង ហើយ​ស្អុះ​ស្អាប់ ស្ងប់ ហប់​ខ្យល់, នោះ​គេ​ទាយ​ថា ថ្ងៃ​នេះ​នឹង​មាន​ភ្លៀង​ធ្លាក់​ច្រើន ជា​មិន​ខាន ។

/-របៀប​ទស្សន៍ទាយ​ដោយ​ពិនិត្យ​សកម្មភាព​សត្វ :

ចាស់​ព្រឹទ្ធាចារ្យ​ខ្មែរ​យើង ចេះ​វិធី​សង្កេត​សត្វ​ស្រមោច​ដែល​ធ្វើ​សកម្មភាព​ពាំ​ពង – ពាំ​ចំណី​របស់​វា តម្រៀប​គ្នា​វារ​ដង្ហែរ​ជា​ជួរ​វែង​ចេញ​ពី​សំបុក ឬ​ពីរ​រន្ធ​ក្នុង​ដី​ឡើង​តាម​សសរ​ផ្ទះ ។ សកម្មភាព​បែប​នេះ ធ្វើ​អោយ​គាត់​ដឹង​ថា យ៉ាង​យូរ​ណាស់ ពីរ​បី​ថ្ងៃ​ទៀត​នឹង​មាន​ភ្លៀង​ធំ ជា​ប្រាកដ ។ ម្យ៉ាង​ទៀត នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​ត្រង់ បើ​ព្រះ​អាទិត្យ​បញ្ចេញ​ចំហាយ​ក្ដៅ​យ៉ាង​ខ្លាំង ហើយ​គេ​ឮ​គីង្គក់​យំ «ក្រត ៗ» 2 នោះ​គេ​ដឹង​ថា​នឹង​មាន​ភ្លៀង​ធ្លាក់​ហើយ ។

ចុចដើម្បីអានអត្ថបទបន្ដទៀត…

ពិធីបុណ្យវិសាខបូជា


ពិធីបុណ្យវិសាខបូជា

ពិធីបុណ្យវិសាខបូជាគឺជាបុណ្យមួយយ៉ាងធំ​ក្នុង​ព្រះពុទ្ធសាសនារាប់ថាជាពុទ្ធានុស្សរណកិច្ច​ដ៏សំខាន់​សម្រាប់​រំឭក​ដល់ព្រះពុទ្ធសមណគោត្ដម បរមគ្រូ នាថ្ងៃពេញបូណ៌មី(គឹ​ថ្ងៃ១៥កើត)ខែពិសាខ ដែលពុទ្ធសាសនិកទាំងព្រះសង្ឃ ទាំងគ្រហស្ថ តែងធ្វើសក្ការបូជាប្រកបដោយជំនឿថាជាមហាកុសលដ៏ប្រសើរការដែលប្រារឰពិធីបូជានាថ្ងៃ១៥ កើត ខែពិសាខ នេះ អាស្រ័យដោយលោកអ្នកប្រាជ្ញខាងពុទ្ធសាសនា បានកំណត់ទុកក្នុងគម្ពីរបឋមសម្ពោធិថាជាហាមង្គល អភិលក្ខិតកាលគឺជាថ្ងៃមហាមង្គល ត្រូវនឹងថ្ងៃដែលព្រះសម្ពុទ្ធបរមគ្រូ

-ទ្រង់ប្រសូតចាកឧទរមាតា

-ទ្រង់ត្រាស់ដឹងអនុត្ដរសម្មាសម្ពោធិញ្ញាណ 

៣-ទ្រង់រំលត់ខន្ធចូលកាន់ព្រះបរមនិព្វាន

សម្ដេច​ព្រះបរមសាស្ដ្រាចារ្យ​របស់យើង​ ទ្រង់​ប្រសូត​ ត្រាស់ដឹង​ និងបរិនិព្វាន​ សុទ្ធ​តែ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ពេញ​បូណ៌មី ​ខែពិសាខ​ ទាំងអស់​ប្លែក​តែ​ឆ្នាំ​ប៉ុណ្ណោះ​ ។​​ ព្រោះ​ហេតុនោះ​ហើយ​បាន​ជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ចងក្រង​ជា​គាថា​ទុក​ដូច្នេះថា​ ៖​អាសាឡ្ហបុណ្ណមោក្កន្ដោ វិសាខេ យេវ និក្ខមិ វិសាខបុណ្ណមី សម្ពុទ្ធោ វិសាខេ បរិនិឰុតោ សេចក្ដីថា ៖ ព្រះពុទ្ធ​យាង​ចុះទៅ​កាន់​គភ៌​នៃ​ព្រះវរមាតា​ ក្នុង​ថ្ងៃពេញបូណ៌មី​ ខែអាសាធ​ ទ្រង់​ប្រសូតក្នុង​ថ្ងៃពេញបូណ៌មី​ ខែពិសាខ​ បាន​ត្រាស់ដឹង​ជា​ព្រះពុទ្ធ​ក្នុង​ថ្ងៃពេញបូណ៌មី​ ខែពិសាខ​ និង​ទ្រង់​ចូលបរិនិព្វាន​ ក៏​ថ្ងៃពេញបូណ៌មី​ ខែពិសាខ ​(ផ្សេងតែឆ្នាំ) ។ ជាប្រពៃណី​ ពិធីវិសាខបូជា​ គេតែងនាំគ្នា​ធ្វើ​ក្នុង​វេលារាត្រី​ ព្រោះ​តម្រូវ​ទៅ​តាម​ពាក្យ​ថា​ បុណ្ណមី មាន​សេចក្ដីថា​ ខែពេញបូណ៌មី​ ។​ ម្យ៉ាងទៀត​ការប្រារឰពិធី​ក្នុងពេល​រាត្រី​ អាស្រ័យ​ដោយ​លក្ខណៈ​ងាយស្រួល​២យ៉ាង​ គឺម្យ៉ាង​ដើម្បី​នឹង​បាន​ឱកាស​អុជគ្រឿងប្រទីប ​ជ្វាលា​ បូជា​ភ្លើង​អគ្គិសនី​ឱ្យ​ភ្លឺ​រុងរឿង​រន្ទាល​ ច្រាលឆ្អៅផង​ និង​ម្យ៉ាងទៀត​ដើម្បីបើក​ឱកាស​ឱ្យ​ពុទ្ធបរិស័ទ​បាន​ជួបជុំ​គ្នា​ដ៏ច្រើន​កុះករ​ទាំងប្រុស​ទាំងស្រី​ អាច​បំពេញ​កុសលកម្ម​នេះ​ ដោយ​សប្បាយ​រីករាយ​ ព្រោះ​ពេលយប់​ជា​វេលាទំនេរផង​ ។​
បុណ្យ​វិសាខបូជា​ត្រូវ​បាន​ចាត់ទុកថា​ ជា​បុណ្យដ៏ធំ​ ដោយ​មាន​មហាជន​ ចាស់​ ក្មេង​ ប្រុស​ ស្រី ​នៅ​ជុំគ្នា​អ៊ូអូរ​ ដោយ​នាំ​ទៅ​ជា​មួយ​នូវ​គ្រឿងសក្ការបូជា​ មានទៀន​ ធូប​ ផ្កាភ្ញី​ និង​ប្រទីបជ្វាលា​តូច-ធំ​ អុជបំភ្លឺ​ព្រោងព្រាត​នៅ​គ្រប់វត្ដអារាម​ ។ និយាយរួ​មការ​ធ្វើបុណ្យវិសាខបូជា​គឺ​ដើម្បី​រំឭក​ដល់​ថ្ងៃ​ដែល​ជា​មហាមង្គល​អភិលក្ខិតកាល​ទាំង៣​ ដូចពោលខាងលើ​ ។ រីឯ​ពិធីដែល​ធ្វើ​កំណត់​ថា​ ត្រឹមត្រូវគឺត្រូវមាន​ការសម្ដែង​រឿងពុទ្ធប្បវត្ដិ​តាំងអំពី​ដើមរហូត​ដល់ចប់​ដើម្បី​ជា​គ្រឿង​បណ្ដុះ​បសាទ​សទ្ធា​ឱ្យ​កើតមាន ​ក្នុង​គុណ ព្រះពុទ្ធ​ ព្រះធម៌​ ព្រះសង្ឃ​ ឱ្យខ្លាំងក្លា​ឡើង​ ។ ​ពិធី​ដែលប្រជាជនខ្មែរ​យើង​ធ្លាប់​ធ្វើរួចហើយ​ចាត់ទុក​ជា​បែប​ដែល​ល្អ ​និងសមស្រប​ទៅនឹង​ប្រពៃណី​ពីបុរាណ​ ។​


ប្រភពកំណើតនៃវិសាខបូជា​៖
-
តើប្រទេសណាជាអ្នកចាប់ផ្ដើមធ្វើបុណ្យវិសាខបូជានេះមុនគេ?
-
តើប្រទេសកម្ពុជាយើងចាប់ផ្ដើមធ្វើបុណ្យវិសាខបូជាពីត្រឹមពេលណាមក?

ចុចដើម្បីអានអត្ថបទបន្ដទៀត…

បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ខ្មែរ


បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ខ្មែរ

អបអរសាទរបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី ប្រពៃណីជាតិ ឆ្នាំមមី ឆស័ក ព.ស. ២៥៥៨ ដែលនឹងប្រព្រឹត្តទៅនៅថ្ងៃទី ១៥កើត ១រោច និង ២រោច ខែចេត្រ វេលាម៉ោង ០៨: ០៧:១២ វិនាទី ព្រឹក។

ប្រសិទ្ធពរឆ្នាំថ្មី ឆ្នាំមមី សិរីសួស្ដី សុភមង្គល វិបុលសុខ កើតមានដល់ប្រជាជាតិខ្មែរ និង បងប្អូនទាំងឡាយនៅលើបណ្ដាញវ៉ើតប្រេសនេះ

1788

គ្រប់​ប្រជាជាតិ​ក្នុង​លោក សុទ្ធ​តែ​មាន​ការ​ចូល​ឆ្នាំ​របស់​ខ្លួន គ្រាន់​តែ​ប្លែក​គ្នា​ត្រង់​ការ​កំណត់​ពេក​ចូល និង​ពិធី​ធ្វើ​ខុស​គ្នា​ប៉ុណ្ណោះ ។ ឯ​ប្រជាជន​ខ្មែរ ក៏​មាន​ការ​ចូល​ឆ្នាំ​ប្រពៃណី​របស់​ខ្លួន តាំង​ពី​បុរាណ​កាល​មក​ដែរ ។

I- ពេល​វេលា​ចូល​ឆ្នាំ​ខ្មែរ

កាល​ដើម​ឡើយ ខ្មែរ​យើង​ប្រារព្ធ​ធ្វើ​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ ក្នុង​ខែ​មិគសិរ ព្រោះ​គេ​កំណត់​យក​ខែ​នេះ ជា​ខែ​ដើម​ឆ្នាំ ។ នា​សម័យ​ព្រេងនាយ ឆ្នាំ​នីមួយ ៗ ចែក​ជា ៣ រដូវ តាម​ចន្ទ​គតិ គឺ ហេមន្ត​រដូវ គិម្ហ​រដូវ និង វស្សាន​រដូវ ។ បុរាណាចារ្យ​លោក​គិត​ថា ហេមន្ត​រដូវ ជា​រដូវ​ត្រជាក់ ត្រូវ​ចាត់​ទុក​ជា​រដូវ​ដើម​ឆ្នាំ ប្រៀប​បាន​នឹង​ពេល​ព្រឹក ដែល​ផុត​ពី​រាត្រី គឺ​ជា​ដើម​ថ្ងៃ ។ គិម្ហ​រដូវ ជា​រដូវ​ក្ដៅ ត្រូវ​ចាត់​ទុក​ជា​កណ្ដាល​ឆ្នាំ ប្រៀប​ដូចជា​ពេល​ថ្ងៃ​ត្រង់ ។ វស្សាន​រដូវ ជា​រដូវ​ដែល​មេឃ​មីរ ងងឹត​មាន​ភ្លៀង​ផ្គរ ត្រូវ​ចាត់​ទុក​ជា​ចុង​ឆ្នាំ ប្រៀប​បាន​នឹង​ពេល​ព្រលប់ ។

ចំណេរ​កាល​ក្រោយ​មក, គ្រា​ដែល​បុព្វបុរស​ខ្មែរ​យើង អនុលោម​ប្រើ​ចុល្លសករាជ​ជា​សំខាន់​នោះ (មិន​ដឹង​ជា​ប្រើ​នៅ​ក្នុង​រជ្ជកាល​នៃ​ព្រះ​រាជា​អង្គ​ណា​ទេ) ទើប​ការ​ចូល​ឆ្នាំ​ថ្មី មាន​ការ​ប្រែប្រួល ហើយ​កំណត់​យក​ខែ​ចេត្រ ជា​ខែ​ដើម​ឆ្នាំ​វិញ ។ ឯ​ថ្ងៃ​ចូល​ឆ្នាំ​ខ្មែរ តែង​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ មិន​មុន​ថ្ងៃ ៤ កើត ខែ​ចេត្រ និង​មិន​ក្រោយ​ថ្ងៃ ៤ កើត ខែ​ពិសាខ ព្រោះ​បុព្វបុរស​យើង​យល់​ឃើញ​ថា នៅ​ខែ​មិគសិរ​នេះ ប្រជា​កសិករ​ខ្មែរ​យើង រវល់​មមាញឹក​ក្នុង​របរ​កសិកម្ម មាន​ស្រែ​ចំការ ជាដើម ទើប​លោក​លើក​កំណត់​ពេល​ចូល​ឆ្នាំ មក​ធ្វើ​នៅ​ក្នុង​ខែ​ចេត្រ​វិញ ដោយ​ហេតុ​ថា ខែ​ចេត្រ​កិច្ចការ​ច្រូត​កាត់ បោក​បែន បាន​ចប់​សព្វ​គ្រប់ ហើយ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​យើង​ទំនេរ មាន​ឱកាស​ធ្វើ​បុណ្យ​ទាន កំសាន្ត សប្បាយ តាម​ប្រាថ្នា ។ ការ​កំណត់​នេះ ក៏​ជាប់​ជា​ប្រពៃណី រហូត​មក​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ ។

ចុចដើម្បីអានអត្ថបទបន្ដទៀត…

ក្មួយស្រីរបស់ខ្ញុំ ៖ជ័យលាភីលេខ១ មេដាយមាសផ្នែកអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ ថ្នាក់ទី​១២ ទូទាំងប្រទេស ក្នុងឆ្នាំ ២០១៤


photo4ជារៀងរាល់ឆ្នាំក្រសួងអប់រំ​ យុវជន​ និងកីឡា​ តែងតែរៀប​ចំ​ឲ្យមាន​ការប្រជ្រើសរើសសិស្សពូកែទូទាំងប្រទេស​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​២០១៤ ផ្នែក​អក្សរសិល្ប៍​ខ្មែរ គណិតវិទ្យា និង​រូបវិទ្យា ថ្នាក់ទី៩ និង ទី១២ក្នុងខែមេសា​ បន្ទាប់ពី​រាជធានី-ខេត្ត​នីមួយ​ៗ​ជម្រើស​បាននូវ​បេក្ខជន​ឆ្នើម​សម្រាប់​ចូលរួម​ការ​ប្រឡង​ថ្នាក់​ជាតិ​ដោយ​ឡែក​ឆ្នាំនេះ ការប្រឡងជ្រើសរើសសិស្សពូកែទូទាំងប្រទេសបាន​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​នៅអនុវិទ្យាល័យសម្ដេចឪ​ ក្នុងខេត្តព្រះសីហនុនា​សម័យ​ប្រឡងថ្ងៃ​ទី​ ០១ ខែ​មេសា​ ឆ្នាំ​២០១៤

ក្មួយ​ស្រី​ខ្ញុំ គង់ រតនធីតា​ អតីត​ជ័យលាភី​លេខ​១មេដាយ​មាស​ផ្នែក​អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ​ ថ្នាក់ទី​៩​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ២០១១​​និង​ជា​ជ័យលាភីលេខ​១មេដាយ​មាស​ផ្នែក​អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ​ ថ្នាក់ទី​១២​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ​២០១៤​នេះ​។​ តាម​រយៈ​លទ្ធផល​នៃ​ការ​ប្រឡង​ជ្រើស​រើស​សិស្ស​ពូកែ​ទាំង​ពីរ​លើក​ដែល​នាង​បាន​ចូលរួម​ បញ្ជាក់​ឲ្យ​ឃើញ​ថានាង​នៅតែ​រក្សា​បាន​នូវ​ចំណាត់​ថ្នាក់​លេខ១ដដែលនៅ​ក្នុង​ការ​ប្រឡង​ថ្នាក់​ជាតិ​នេះ​។

ក្រសួង​អប់រំ យុវជន និង​កីឡា បាន​រៀបចំ​ការ​ប្រឡង​ជ្រើសរើស​សិស្ស​ពូកែ​ទូទាំង​ប្រទេស​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​២០១៤ ផ្នែក​អក្សរសិល្ប៍​ខ្មែរ គណិតវិទ្យា និង​រូបវិទ្យា ថ្នាក់ទី៩ និងថ្នាក់ទី១២ ដែល​មាន​រយៈពេល​បី​ថ្ងៃ គឺ​ចាប់​ពី​ថៃ្ង​ទី​១ ដល់​ថ្ងៃ​ទី​៣ ខែ​មេសា ឆ្នាំ២០១៤ ដែល​មាន​បេក្ខជន​ចូល​រួម​ចំនួន ៤៨០នាក់ ស្រី ២១០នាក់ មក​ពី​ទូទាំង​ប្រទេស ។ ជា​លទ្ធផល​ក្នុង​ចំណោម​បេក្ខជន​គ្រប់​មុខវិជ្ជា​ទាំង​ពីរ​កម្រិត​ ថ្នាក់ក្រសួង​ជ្រើសរើស​បាន​ជ័យ​លាភី​ចំនួន​១០នាក់ ក្នុង​មួយ​មុខវិជ្ជា ​ក្នុង​មួយ​កម្រិត​ថ្នាក់លើក លែង​តែ​មុខវិជ្ជា​រូបវិទ្យា​ថ្នាក់​ទី​៩ ក្រសួង​ជ្រើសរើស​បាន​តែ ៨​នាក់ សរុប​៥៨​នាក់ ស្មើ​នឹង ៤១.៣៧%។

សូម​អបអរសាទរ​ចំពោះ​ប្អូន​ៗ​ ក្មួយៗ​ជាជ័យលាភី​ទូទាំង​ប្រទេស​ទាំងអស់​ ដែល​ទទួល​បាន​នូវ​លទ្ធ​ផល​គួរ​ជាទី​មោទន​ សម្រាប់​សង្គម​ជាតិ​ រាជធានី-ខេត្ត​ សាលារៀន​ គ្រួសារ​ និង ខ្លួនឯងផ្ទាល់។

រូបភាពក្នុងពិធីប្រកាសលទ្ធផល៖

This slideshow requires JavaScript.

អតីត​ជ័យលាភីកាល​ថ្នាក់​ទី​៩​ ឆ្នាំ​២០១១ផ្សេងទៀត​​ដែល​បាន​ជាប់​ចំណាត់​ថ្នាក់​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១៤​នេះ​ ៖

  • ក្មួយស្រី គង់ រតនធីតា ជ័យលាភីលេខ​១មេដាយ​មាស​ផ្នែក​អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ​ ថ្នាក់ទី​១២​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ​២០១៤​ នេះ និង​ជាអតីត​ជ័យលាភី​លេខ​១មេដាយ​មាស​ផ្នែក​អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ​ ថ្នាក់ទី​៩​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ២០១១​​

  • ប្អូនស្រី​ ជេត ឆរីវណ្ណ​ ៖ ​ជ័យលាភីលេខ​១មេដាយ​មាស​ផ្នែក​គណិតវិទ្យាថ្នាក់ទី​១២​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ​២០១៤​ នេះ​ និង​ជា​អតីត​ជ័យលាភី​លេខ​៦​ផ្នែក​គណិតវិទ្យា​ថ្នាក់ទី​៩​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ២០១១​​

  • ប្អូនស្រី​ លី សុកញ្ញា ៖ ជ័យលាភីលេខ​១មេដាយ​មាស​ផ្នែក​រូបវិទ្យាថ្នាក់ទី​១២​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ​២០១៤​ នេះ​ និង​ជា​អតីត​ជ័យលាភី​លេខ​៨​ផ្នែករូបវិទ្យា​ថ្នាក់ទី​៩​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ២០១១​​

  • ប្អូនប្រុស​ សួន សុវឌ្ឍនា ៖​ ជ័យលាភីលេខ​២មេដាយ​ប្រាក់​ផ្នែក​រូបវិទ្យាថ្នាក់ទី​១២​ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ​២០១៤​ នេះ​ និង​ជា​អតីត​ជ័យលាភី​លេខ​១មេដាយ​មាស​​ផ្នែក​រូបវិទ្យា​ថ្នាក់ទី​៩​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ២០១១​​

  • ប្អូនស្រី​ ឌុំ រីដា ៖​ ​ជ័យលាភីលេខ​៩​ផ្នែក​​អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ​ថ្នាក់ទី​១២​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ​២០១៤​ នេះ​ និង​ជា​អតីត​ជ័យលាភី​លេខ​៩​ផ្នែក​​អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ​​ថ្នាក់ទី​៩​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ២០១១​​

  • ប្អូនប្រុស​ យិន ចំណូល ៖ ជ័យលាភីលេខ​៩​ផ្នែក​គណិតវិទ្យាថ្នាក់ទី​១២​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ​២០១៤​ នេះ​ និង​ជា​អតីត​ជ័យលាភី​លេខ​៧​ផ្នែក​គណិតវិទ្យា​ថ្នាក់ទី​៩​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ២០១១

  • ប្អូនប្រុស​ ហួន លីហួរ ៖ ជ័យលាភីលេខ​៨​ផ្នែក​គណិតវិទ្យាថ្នាក់ទី​១២​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ​២០១៤​ នេះ និង​ជា​អតីត​ជ័យលាភី​លេខ​៣​ មេដាយសំរឹទ្ធ​ផ្នែក​គណិតវិទ្យា​ថ្នាក់ទី​៩​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ២០១១​

  • ប្អូនប្រុស​ គីម គីណាល់៖​ ជ័យលាភីលេខ​​ផ្នែក​រូបវិទ្យាថ្នាក់ទី​១២​ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ​២០១៤​ នេះ​ និង​ជា​អតីត​ជ័យលាភី​លេខ​៣មេដាយសំរឹទ្ធ​ផ្នែក​រូបវិទ្យា​ថ្នាក់ទី​៩​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ២០១១​​

  • ប្អូនប្រុស​ ឈីវ សិសាង ៖​ ជ័យលាភីលេខ​៣មេដាយសំរឹទ្ធ​ផ្នែក​រូបវិទ្យាថ្នាក់ទី​១២​ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ​២០១៤​ នេះ​ និង​ជា​អតីត​ជ័យលាភី​លេខ​៤​ផ្នែក​រូបវិទ្យា​ថ្នាក់ទី​៩​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ២០១១

  • ប្អូនប្រុស​ វុន វាសនា ៖​ ជ័យលាភីលេខ​​ផ្នែក​រូបវិទ្យាថ្នាក់ទី​១២​ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ​២០១៤​ នេះ​ និង​ជា​អតីត​ជ័យលាភី​លេខ​៦​ផ្នែក​រូបវិទ្យា​ថ្នាក់ទី​៩​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ២០១១​​

  • ប្អូនប្រុស​ ពេជ្ជ ដេវីដ ៖​ ជ័យលាភីលេខ​៤​ផ្នែក​រូបវិទ្យាថ្នាក់ទី​១២​ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ​២០១៤​ នេះ​ និង​ជា​អតីត​ជ័យលាភី​លេខ​៩​ផ្នែក​រូបវិទ្យា​ថ្នាក់ទី​៩​ ទូទាំងប្រទេស​ក្នុងឆ្នាំ២០១១​​

ប្រកាសស្ដីពីការទទួលស្គាល់សិស្សពូកែទូទាំងប្រទេសឆ្នាំ២០១៤ ៖

ចុចដើម្បីអានអត្ថបទបន្ដទៀត…

ព្រះ​ពុទ្ធសាសនា គឺ​ជា​គ្រឹះ​នៃ​ការ​ប្រតិបត្តិ សំរាប់​ការ​រស់​នៅ​ទាំងអស់​គ្នា


ព្រះ​ពុទ្ធសាសនា គឺ​ជា​គ្រឹះ​នៃ​ការ​ប្រតិបត្តិ

សំរាប់​ការ​រស់​នៅ​ទាំងអស់​គ្នា *

buddhaសត្វ​លោក​ដែល​ត្រូវ​អវិជ្ជា​បិទ​បាំង មាន​សេចក្ដី​ត្រេក​ត្រអាល (នន្ទិរាគៈ) ជា​គ្រឿង​ចង​ទុក មាន​ការ​រិះ​គិត (វិតក្កស្ស វិចារណា) ជា​គ្រឿង​បញ្ជា​ទៅ រមែង​ក្ដៅ​ផ្សា​ដោយ​ភ្លើង​ទុក្ខ​និង​ភ្លើង​កិលេស ហើយ​អន្ទោល​ទៅ​ក្នុង​សង្សាវដ្ដ គ្មាន​ទី​បញ្ចប់ ។

ធម្មជាតិ​ទាំងឡាយ​ណា មាន​កិរិយា​កើត​ឡើង​ជា​ធម្មតា ធម្មជាតិ​ទាំង​នោះ ក៏​រីក​លូត​លាស់​ទៅ​រក​សេចក្ដី​វិនាស​អន្តរធាន​សាប​សូន្យ​ទៅ​ជា​ធម្មតា, មិន​បាន​ទៀង​នៅ​ជា​អមតៈ​ទេ, សូម្បី​តែ​ដំណើរ​នៃ​លោក​ដែល​មាន​ការ​កើត​ជា​ខាង​ដើម និង​ការ​វិនាស​ទៅ​ជា​ខាង​ចុង ក៏​មាន​ការ​វិល​ទៅ​មុខ​ជានិច្ច ឥត​ឈប់​ឈរ ដូចជា​កង់ចក្រ ហើយ​ក៏​គ្មាន​អ្នក​ណា​ជា​អ្នក​បង្កើត​ក្រៅ​តែ​ពី​ហេតុ​បច្ច័យ ប៉ុណ្ណោះ ល្គឹក​ណា​បើ​គ្មាន​ហេតុ​បច្ច័យ​ទេ ក៏​មិន​អាច​កើត​ឡើង​បាន​ដែរ ។

ក្នុង​ដំណើរ​នៃ​លោក​ដែល​វិវត្ត​មក​ដល់​សម័យ​កាល​វិទ្យាសាស្ត្រ​កាន់​ត​រីក​ចំរើន​ឥត​ឈប់​ឈរ​នេះ, អាវុធ​ប្រល័យ​ជីវិត​ក៏​កាន់​តែ​ទំនើប និង​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ខ្ពស់ ចំណែក​គ្រោះថ្នាក់​នៃ​បាតុភូត​ដ៏​អាក្រក់​នៃ​ធម្មជាតិ ក៏​កាន់​តែ​កើត​មាន​ឡើង​ប្លែក ៗ ហើយ​ជម្លោះ​នៃ​សង្គ្រាម​សដ្ឋកិច្ច សង្គ្រាម​ឈ្លានពាន សង្គ្រាម​សាសនា សង្គ្រាម​ស៊ីវិល សង្គ្រាម​ដណ្ដើម​អំណាច​នៃ​លទ្ធិ​នយោបាយ ការ​វាយ​ប្រហារ​ដោយ​សង្គ្រាម​ពាក្យ​សំដី អំពើ​ហិង្សា​ជាដើម ជា​ទូទៅ ក៏​បន្ត​កើត​មាន​នៅ​ឡើយ ទោះបី​ជា​មាន​ច្បាប់ និង​ទណ្ឌកម្ម​ក៏​ដោយ ទាំង​នេះ​ក៏​ព្រោះ​តែ​មាន​ហេតុ​របស់​វា​ដែរ គឺ​ការ​ថយ​ចុះ​នៃ​គុណធម៌ សីលធម៌ មនុស្ស​ធម៌ និង​ព្រហ្មវិហារ​ធម៌​ជាដើម​នោះ​ឯង និង​ការ​រីក​ដុះ​ដាល​ឡើង​នៃ​អកុសល​ធម៌ អមនុស្ស​ធម៌ មហិច្ឆតា​លោភលន់ ការ​ចង​គំនុំ​គុំគួន មិច្ឆា​ទិដ្ឋិ ការ​ប្រកាន់​មានះ​រើស​អើង ការ​មិន​ចេះ​អនុគ្រោះ ការ​បំផ្លាញ​បរិដ្ឋាន សេចក្ដី​កំណាញ់ សេចក្ដី​និន្ទា​ឈ្នានីស ជាដើម​នោះ​ឯង ។

ចុចដើម្បីអានអត្ថបទបន្ដទៀត…

កំណាព្យ៖ អ្នករៀនដើម្បីជាតិ


Kambuja_Soriya_1999_02_08__Page_1

ចុចដើម្បីអានអត្ថបទបន្ដទៀត…

សម្ដេច ជួន ណាត ជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ​កើត​ពី​សង្គម​ខ្មែរ​ដ៏​បរិសុទ្ធ


សម្ដេច ជួន ណាត


ជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ​កើត​ពី​សង្គម​ខ្មែរ​ដ៏​បរិសុទ្ធ

គួរ​ឲ្យ​ស្ដាយ​ណាស់ ដែល​ធម្មជាតិ​មិន​អាច​មិន​ប្រែ​ប្រួល ។ ជីវិត​ដែល​កើត​ឡើង​ត្រូវ​តែ​ស្លាប់ ។ ជីវិត​សម្ដេច​ព្រះ​សង្ឃរាជ ជួន ណាត ក៏​មិន​អាច​មាន​ករណី​ពិសេស​ដែល​ធម្មជាតិ​លើក​លែង​បាន​ដែរ ព្រះ​អង្គ​បាន​លា​ចាក​លោក​នេះ​ទៅ​ដោយ​ស្ងៀម​ស្ងាត់ បន្ទាប់​ពី​បាន​បំពេញ​ព្រះ​សកម្មភាព​ក្នុង​ព្រះ​ឋានៈ​ជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ខ្មែរ​ក្នុង​វិស័យ​ពហុវិជ្ជា ដើម្បី​ព្រះ​ពុទ្ធសាសនា វប្បធម៌ និង​សន្តិភាព ។ នៅ​ក្នុង​ចុង​ឆ្នាំ​ទី​៨៦ នៃ​ព្រះ​ជន្មាយុ ដែល​ត្រូវ​នឹង​ថ្ងៃ​ទី​២៤ កញ្ញា ឆ្នាំ ១៩៦៩ វេលា​ម៉ោង​២០ និង​២០ នាទី សម្ដេច​ព្រះ​សង្ឃរាជ ជួន ណាត ទ្រង់​សោយ​ទិវង្គត​ក្នុង​កណ្ដាល​ព្រះ​សកម្មភាព​របស់​ព្រះ​អង្គ ក្រោយ​ពី​ទ្រង់​ប្រឈួន​តែ​៣ ថ្ងៃ​ប៉ុណ្ណោះ ដោយ​បាន​បូជា​ព្រះ​កាយ និង​ព្រះ​សតិបញ្ញា ដើម្បី​ព្រះ​ពុទ្ធសាសនា និង​ប្រជាជាតិ​ខ្មែរ ដែល​ទ្រង់​ជា​មហា​បុរស​ស្នេហា​ជាតិ​មាតុភូមិ​យ៉ាង​មាំ ។


ពិធី​ប្រារព្ធ​ធ្វើ​បុណ្យ​ខួប ៣០ ឆ្នាំ នៃ​ការ​សោយ​ព្រះ​ទិវង្គត​សម្ដេច​ព្រះ​សង្ឃ​រាជ ជួន ណាត (២៥ កញ្ញា ១៩៦៩-២៥ កញ្ញា ១៩៩៩) បាន​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​នៅ​ក្នុង​បរិវេណ​នៃ​ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ រយៈ​ពេល​៣​ថ្ងៃ គឺ​ថ្ងៃ​ទី​២៤-២៥-២៦ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំ ១៩៩៩ ដើម្បី​រំលឹក​ឧបការ​គុណ​ដែល​ព្រះ​អង្គ​មាន​ចំពោះ​ប្រទេស​ជាតិ​ទាំង​ខាង​វិស័យ​វប្បធម៌ អក្សរ​សាស្ត្រ អប់រំ សាសនា តាម​សកម្មភាព​ទូន្មាន​ប្រៀន​ប្រដៅ និង​ស្នា​ព្រះហស្ថ​ដ៏​ច្រើន​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​រៀប​រៀង និង​និពន្ធ​ឡើង ពុំ​អាច​បំភ្លេច​បាន​ឡើយ ។

សម្ដេច​​ទ្រង់​ប្រសូត​នៅ​ថ្ងៃ​អង្គារ ១១ រោច ខែ ផល្គុន ព.ស. ២៤២៧ ត្រូវ​នឹង​ថ្ងៃ​ទី​១១ ខែ​មិនា ឆ្នាំ​១៨៨៣ នៅ​ភូមិ​កំរៀង សង្កាត់​រកា​កោះ ស្រុក​គង​ពិសី​ខេត្ត​កំពង់​ស្ពឺ, ព្រះ​បិតា​នាម ជួន ព្រះ​មាតា​នាម យក់ ។ គ្រួសារ​នេះ​មាន​បុត្ត​តែ​ពីរ​នាក់ គឺ​សម្ដេច និង​ឧកញ៉ា​សោភ័ណ​មន្ត្រី ជួន នុត ។

កាល​នៅ​ជា​កុមារ បាន​សិក្សា​អក្សរ និង​លេខ ដរាប​ដល់​ជន្មាយុ ១៤ ឆ្នាំ បាន​បួស​ជា​សាម​ណេរ នៅ​វត្ត​ពោធិព្រឹក្ស (ហៅ វត្ត​ពោល្យំ) សង្កាត់​រលាំង​កែន​ស្រុក​កណ្ដាល​ស្ទឹង ខេត្ត​កណ្ដាល ។ ពីរ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក, សម្ដេច​បាន​ចូល​សិក្សា​បរិយត្តិធម៌ នៅ​វត្ត​ឧណ្ណាលោម ក្រុង​ភ្នំពេញ ។ លុះ​ជន្មាយុ​គ្រប់​២១ ឆ្នាំ បាន​បំពេញ​ឧបសម្បទា​ជា​ភិក្ខ នៅ​វត្ត​ពោធិព្រឹក្ស ដែល​ជា​វត្ត​ដើម ដោយ​ទ្រង់​ទទួល​នាម​បញ្ញត្តិ​ថា ជោតញ្ញាណោ រួច​និមន្ត​ត្រឡប់​ទៅ​គង់​នៅ​វត្ត​ឧណ្ណាលោម​វិញ ។


សម្ដេច​ព្រះ​សង្ឃរាជ ជួន ណាត (ជោតញ្ញាណោ) ជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ជាតិ​មួយ​អង្គ ដែល​បាន​ទទួល​ព្រះ​ឋានៈ​ជា អគ្គមហាបណ្ឌិត នៃ​សហភាព​ភូមា ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៥៤ និង​ជា​អភិធជមហារដ្ឋគុរុ នៃ​សហភាព​ភូមា ពី​រដ្ឋាភិបាល​នៃ​សហភាព​ភូមា​ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៥៧ និង​បាន​ទទួល​ព្រះ​ឋានៈ​ជា​បណ្ឌិត​អក្សរសាស្ត្រ ដំបូង​បង្អស់​ពី​មហា​វិទ្យាល័យ​អក្សរសាស្ត្រ និង​មនុស្ស​សាស្ត្រ នៃ​ភូមិន្ទ​សកលវិទ្យាល័យ​ភ្នំពេញ ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៦៧ ដែល​សម្ដេច​ព្រះ នរោត្តម សីហនុ ព្រះ​ប្រមុខ​រដ្ឋ ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​ថ្វាយ​ផ្ទាល់ ។

ចុចដើម្បីអានអត្ថបទបន្ដទៀត…

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 113 other followers

%d bloggers like this: